Zijn dag kon niet slechter worden, dacht hij, maar blijkbaar wel. De vorige nacht had hij door het ongewenste lawaai dat hij hoorde geen goede nachtrust kunnen krijgen. Toen zette deze man zijn knieën op de oprit zodat hij kon zien wat er onder de auto zat. Hij schrok van een misselijkmakend geluid terwijl hij het beton beter bekeek. Maar wat gebeurde er in hemelsnaam onder de oprit? Hij had geen idee toen hij zijn nieuwe huis kocht en betrok dat hij zoiets zou aantreffen!
Wat maakte al die vreemde geluiden onder de oprit van zijn nieuwe huis?
Zijn nieuwe huis
Het is onmogelijk om precies te bepalen wat je krijgt als je een nieuw huis koopt. Maar na het vinden van een woning in Luton voor zo’n redelijke prijs, kon Simon Marks het echt niet laten. De 37-jarige man regelde alle details en maakte meteen de betaling over. Hij vroeg zich op dat moment niet eens af waarom de eigenaar zo haastig van de woning af wilde.
Zijn nieuwe huis
Het was zijn eerste nacht
Een paar maanden later begon Simon zijn dozen uit te pakken. Hij vond het geweldig om de eerste nacht in zijn nieuwe huis door te brengen. Hij ging moe naar bed nadat hij het weekend had besteed aan het vervoeren van zijn spullen naar de nieuwe locatie. Hij was blij dat hij de wekker om 8 uur ‘s ochtends kon zetten, rekening houdend met de afstand tussen het huis en het kantoor. Toen hij echter in het donker lag, hoorde hij een vreemd geluid.
Het was zijn eerste nacht
Tijd om te onderzoeken
Hij hield hem vast en ademde zodat hij beter kon luisteren. Opnieuw kwam het geluid, en nu kon hij zien dat het van buiten het huis kwam. Het geluid was gedempt en dof, het klonk als grind op metaal. Deze verstoring intrigeerde hem, dus hij stond op en keek uit het raam naar de tuin. Hij zag niets bewegen. Opnieuw was alles stil, dus hij borstelde en ging weer slapen.
Tijd om te onderzoeken
Ontdekking op de oprit
De volgende ochtend zette hij zijn Opel Zafira in zijn achteruit. Tot zijn grote schrik reed de auto niet achteruit de parkeerplaats af, maar gleed vooruit! Hij ging naar de les en probeerde het opnieuw. Het begon erop te lijken dat het wiel ergens aan bleef haken. Totdat zijn auto achteruit sprong en hij opgelucht zuchtte en de motor weer aanzette. Hierna ging hij naar buiten om goed te kijken naar wat het voorwiel had geblokkeerd.
Ontdekking in de oprit
De oprit gaf
Om het beter te kunnen bekijken, hurkte Simon neer. En dat was het moment waarop hij merkte dat de bestrating van de oprit was gebarsten. Niet alleen dat, maar vlak voor hem begon de oprit het te begeven! Toen het beton uit elkaar viel en in de aarde stortte, deinsde hij achteruit toen hij het knappen hoorde. Pas toen het stof begon te liggen, zag hij een tafereel dat hem erg beangstigde. Wat was hier aan de hand?
De oprijlaan gaf
Het zou er niet moeten zijn
Voor zover hij wist, had het oudere echtpaar dat er woonde het huis in de jaren 70 gebouwd. Dit was duidelijk geen onderdeel van het oorspronkelijke plan voor het huis! Hij ging op zijn buik liggen en begon naar voren te kruipen nadat hij ervan overtuigd was dat hij zijn hoogte op de straatstenen kon laten rusten. D eigen daar. Hij zag iets waardoor hij een troffel pakte en begon te graven.
Het zou er niet moeten zijn
Onder de grond
Hij brak al snel in het vuil. Er kwam een brok staal tevoorschijn dat uit de grond hing! Om het vuil kwijt te raken, gebruikte hij zijn handen tot hij het voorwerp vast kon pakken. Daarna trok hij er met alles wat hij had aan. Maar hoeveel kracht hij er ook op zette, het roestige ding gaf geen krimp. Hij groef er toen omheen tot hij het kon bevrijden. Hij realiseerde zich dat dit stuk metaal verbonden was met een groter object naarmate hij er meer en meer van zag. Wat zou dit kunnen zijn?
Onder de grond
Wat daar verborgen lag
Zijn gedachten begonnen te racen met beelden van het zinkgat dat zijn auto opslokte naarmate het gat groter werd. Erger nog, wat als het hele huis in deze vreemde leegte zou zinken? Nadat hij nog wat verder aan het gat had gewerkt, zag hij onder alles wat leek op een door mensen gemaakt object. Toen realiseerde hij zich dat het nog sinisterder was dan hij dacht. Hij haalde zijn telefoon tevoorschijn en vroeg om hulp.
Wat daar verborgen was
Ze zagen een oude ladder
Zijn vader, Gerald, haastte zich naar het incident. Ze begonnen aan het gat te werken zonder apparatuur of professioneel gereedschap. Ze slaagden er voorzichtig in om de betonnen scheur rond het metalen stuk weg te werken en ontdekten daar beneden een rechthoekig gat. Ze konden een roestige ladder in de schaduw zien afdalen! Ze voelden zich er erg ongemakkelijk door. Wat deed de geheime gang onder de oprit zoal? Waar ging het heen, vroegen ze zich af. Uiteindelijk hadden ze maar één manier om de antwoorden op die vragen te krijgen.
Ze zagen een oude ladder
Ze gingen nog dieper
Voordat hij het oude huis kocht, had Simon zijn huiswerk gedaan. Het was natuurlijk zijn plicht om uit te zoeken waar hij aan begon. Hij wist dat onderzoek van de verordeningen niet zou helpen om het mysterie van deze geheime tunnel te ontrafelen. Voor de bouw van het huis zeiden de gegevens dat het allemaal braakliggend terrein was. Toen het tweetal diep begon te graven, liep er een rilling over zijn rug.
Ze gingen nog dieper
Naar beneden
Het vuil was zo dicht opeengepakt dat de twee het in containers moesten dumpen. De emmer met aarde bleef exponentieel groeien naarmate de uren verstreken. Uiteindelijk kon er ongeveer een halve meter grond worden uitgegraven, wat hen voldoende ruimte gaf om de laatste te gebruiken. Het was tijd om op onderzoek uit te gaan! Maar wat ontdekten ze daar beneden?
Naar beneden
Het had verborgen kamers
Simon begon de tunnel af te dalen en toen hij eenmaal halverwege was, voelde hij zich heel vreemd. Hij wilde niet verder op onderzoek uit. Misschien is het toch niet veilig! Hij ging terug naar het huis om de selfie stick te halen. Hij ging het gat in nadat hij zijn telefoon eraan had bevestigd. Op het mobiele scherm kon hij zien dat de ondergrondse tunnel twee kamers had. Gerald had een hypothese over waar ze naar hadden gekeken, maar eerst was het essentieel om die te valideren.
Het had verborgen kamers
Het geheim onder het huis
Voor de goede totaalprijs van een half miljoen dollar besloot Simon dit huis te kopen. Dat gezegd hebbende, bleek dat voordat het huis er stond, het land om een andere reden in gebruik was geweest. Hoewel de oudere heer van wie hij het kocht de oorspronkelijke eigenaar van het huis was, vertelde hij Simon niet over de verborgen waarheid die onder het huis lag. Het geluid dat hij de avond ervoor hoorde, was de grond die zich onder het beton bevond toen het in de geheime kamer tuimelde.
Het geheim onder het huis
Een strategische locatie
Terwijl ze wat onderzoek deden op het landgoed, gaven Simon en zijn vader het bevel om het graven uit te stellen. Het perceelnummer werd gecontroleerd, waardoor ze sneller begrepen wat er aan de hand was. Het perceel was leeg voordat het oudere echtpaar er was. Maar Gerald reageerde door erop te wijzen dat het op een behoorlijk strategische plek in de stad lag. Maar wat hen uiteindelijk een idee gaf, was de periode waarin het huis was gebouwd.
Een strategische locatie
Hun onderzoek doen
“Mijn vader zag het en zei meteen dat het een schuilkelder was,” zei Simon. “We googelden het en ontdekten dat er best veel zijn in dit gebied.” Ze deden er meer onderzoek naar en uiteindelijk ontdekte hij dat het een schuilkelder was die tijdens de Tweede Wereldoorlog was gebouwd. Hij vertelde verslaggevers: “De vorige eigenaar moet hebben geweten dat het er was en toen hij het huis bouwde en er een tuin aanlegde… moet hij het hebben opgevuld.”
Onderzoek doen
Een man genaamd Sir John Anderson
In 1938, aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, moest de taak om mensen voor te bereiden op oorlog gegeven worden aan een man genaamd Sir John Anderson. Onthoud dat dit geen eenvoudige taak was. Het was zijn plicht om een plan te ontwikkelen dat de burgers van Groot-Brittannië zou beschermen tegen de bomexplosies en aanvallen die er zeker zouden komen. Daarom stelde hij een plan op dat ervoor moest zorgen dat het veilig zou zijn voor niet-strijders.
Een man genaamd Sir John Anderson
Bouwen van schuilplaatsen in de achtertuin
Samen met een groep ingenieurs regelde en hielp Sir John Anderson mensen met de ontwikkeling van eenvoudige schuilplaatsen in de achtertuin. Voor deze schuilkelders was het essentieel om dicht bij het huis te blijven zodat ze zich op elk moment konden terugtrekken. De muren van de constructie werden gebouwd van een flexibel maar lichtgewicht metaal dat beter was dan beton. Al met al zijn er in het hele land meer dan twee miljoen van dit soort schuilkelders gebouwd. Dit is echter niet wat Simon ontdekte!
Bouwen van schuilplaatsen in de achtertuin
Het ontwerp was anders
Gerald kon aan de kamer zien dat het geen schuilkelder was die was ontworpen door Sir John Anderson. Het klopte echter wel dat de constructie ergens tussen 1938 was gemaakt. Dat was vrij dicht bij het bombardement dat plaatsvond in de buurt van Luton. Nadat ze te horen hadden gekregen dat de kleine stad een doelwit was geworden, voelden de mensen die in het gebied woonden zich bang. Velen van hen wilden de garantie dat ze hoe dan ook beveiligd zouden zijn.
Het ontwerp was anders
Een betere structuur
De gemeenschap kwam samen om een plan te maken om een toevluchtsoord voor de gemeenschap te creëren. De bewoners van het gebied wilden er zeker van zijn dat ze iets hadden dat luchtaanvallen kon doorstaan. Gerald wist dat omdat het twee kamers had, het niet de typische Anderson bunker was. Er werd beton en bakstenen bovenop gebruikt. Ze identificeerden ook een aantal artefacten toen Gerald en Simon dieper groeven!
Een betere structuur
Artefacten vinden
In een van de kamers in de tunnel vond het duo een nationale paperclip. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verscheen de krant The Herald. Een van de koppen luidde: “Is dit het einde van Luton Airport?” Maar aan de andere kant, midden in de strijd, bespraken de artikelen het dagelijks leven. Het artefact gaf hen de gelegenheid om te kijken hoe het was om tijdens de oorlog in Groot-Brittannië te leven. Wat kwamen ze daar nog meer tegen?
Artefacten vinden
Het was met de hand gemaakt
Het duo stuitte ook op bewijs dat er daar beneden vroeger veel water en voedsel was opgeslagen. Mensen wilden gevoed worden als ze zich onder de oppervlakte zouden verbergen. Ze konden zich dagenlang of zelfs wekenlang in schuilplaatsen hebben verschanst. Toen Simon werd ondervraagd, verklaarde hij: “Het is ongelooflijk om te denken dat het allemaal met de hand is gemaakt.”
Het is met de hand gemaakt
De gebruikte materialen
Er waren betonnen muren in de ondergrondse bunker, die versterkt waren met baksteen en mortel. Dit zorgde voor een buffer die de bunker zou beschermen tegen luchtverkeer. Hoewel zowel Gerald als Simon al een verbazingwekkende vondst hadden gedaan, was dit nog niet het einde. “Het was een kwestie van graven, graven, graven. We zijn nu ongeveer vijf meter diep, dus het is nog maar vijf meter tot het klaar is. Ik denk dat we er een container bij moeten halen, want er is zoveel afval om kwijt te raken,” verklaarde Simon.
De gebruikte materialen
Dat was nog niet alles
“Een van de muren is dichtgemetseld. Ik weet voor 90 procent zeker dat we niet nog meer kamers zullen vinden, maar we weten het niet. Misschien hebben ze een van de muren dichtgemetseld toen het huis werd gebouwd om plaats te maken voor de funderingen,” vertelde hij de verslaggevers. Hij zei ook: “Als dat het geval is, moeten we het gewoon laten staan.” Dit verhaal ging na enige tijd viraal op internet.
Dat was nog niet alles
De komst van verslaggevers
Buren en nieuwsreporters zwermden uit naar de oprit toen Simon en Gerald diep in de locatie groeven. Ze wilden allemaal een ongelooflijke ontdekking zien. Maar na het ontdekken van zoiets essentieels in zijn eigen huis, maakte Simon zich niet echt druk om de publiciteit die hij kreeg. Nee, hij maakte zich meer zorgen over iets anders. Let wel. Zoveel tijd besteedde hij niet aan graven naar sterrendom!
De komst van verslaggevers
Een ongelooflijk deel van de geschiedenis
Simon bleef geloven dat kennis over het heiligdom essentieel was voor iedereen. Hij deed niets voor het sterrendom, dat gezegd hebbende. Hij begon alleen het gevoel te krijgen dat het zijn plicht was om wat licht te werpen op de geschiedenis van de natie. Als dit stukje geschiedenis werd verwaarloosd, zou dat erg jammer zijn. Hij zou willen dat de schuilkelder behouden bleef voor toekomstige generaties.
Een ongelooflijk deel van de geschiedenis
Het zal niet vergeten worden
Nu zijn Simon en Gerald van plan om het te bewerken en te conserveren. Ze hopen ook dat het wordt uitgeroepen tot een historisch en belangrijk monument. Het duo lijkt te geloven dat we dit nooit mogen vergeten, alleen maar omdat de oorlog al tientallen jaren voorbij is. Ze hopen dat toekomstige generaties in staat zullen zijn om naar de schuilplaats te gaan en meer kennis op te doen over deze essentiële periode in de opgetekende geschiedenis van Groot-Brittannië.
Het zal niet vergeten worden