Geklungel met de kroon
Terwijl hij op het kleine podium voor de hele klas stond, frunnikte hij nerveus met de kroon in zijn handen. Elke beweging trok de aandacht van de toeschouwers, die allemaal vol spanning uitkeken naar zijn volgende stap. Hij wierp een blik op zijn vrienden, benieuwd wat ze zouden denken als hij doorging. Hij haalde diep adem, stapte van het podium af en liep naar het meisje toe.

Geklungel met de kroon
Hij werd toegejuicht
Toen Justins naam werd afgeroepen als koning van het bal, bleef hij kalm en beheerst en straalde hij een moeiteloos zelfvertrouwen uit. Zijn overwinning kwam niet als een verrassing: hij was tenslotte de populairste leerling van de school. Toen hij zich een weg naar voren baande, barstte het publiek uit in applaus en gejuich, en sommigen staken hun hand uit om hem een schouderklopje te geven. Een grijns trok aan zijn lippen; alles was precies zo gegaan als hij zich had voorgesteld.

Hij werd toegejuicht
Op zoek naar haar
Toen hij het kleine podium op stapte, gingen zijn ogen over de zee van studenten voor hem, allemaal gekleed in elegante pakken en jurken. Toch was hij niet op zoek naar de menigte als geheel – hij was op zoek naar één gezicht in het bijzonder. Toen zijn blik eindelijk Mikaela vond, verscheen er een brede glimlach op zijn gezicht. Maar toen hij haar gezichtsuitdrukking bestudeerde, verdween de glimlach langzaam.

Op zoek naar haar
Onbewust en onvoorbereid
Tranen stroomden over haar gezicht terwijl ze zich vastklampte aan de arm van haar afspraakje, haar greep trilde. Ze wist dat dit moment zou komen, maar toch was ze er niet op voorbereid. Voor een kort moment waren haar ogen gevuld met verdriet voordat haar lichaam op de grond viel. Een knagend onbehagen kronkelde in zijn maag, onmogelijk te negeren. Hoewel het al te laat was om te veranderen wat er was gebeurd, wist hij dat hij niet stil kon blijven zitten – hij moest iets doen.

Onbewust en onvoorbereid
Een applaus voor onze koningin
Ze stond op een afstandje, handen haar gezicht bedekkend, toen de aankondiging door de menigte galmde. “Een applaus voor jullie thuiskomende koningin!” Zijn vrienden waren er waarschijnlijk van overtuigd dat hij een grote fout had gemaakt. Verloren in gedachten verzonken, reikte hij omhoog en paste de kroon op zijn hoofd aan. Er was maar één manier om het goed te maken.

Een applaus voor onze koningin
Slechte reputatie, in tegenstelling tot de zijne
Hij hield de kroon stevig in zijn handen en worstelde met het gewicht van zijn beslissing. Kon hij echt alles opgeven voor slechts één meisje? Haar reputatie was ontegenzeggelijk veel slechter dan de zijne. Zou hij veroordeeld worden omdat hij dit pad gekozen had? En toch was ze er, uitgenodigd door die man. Maar zou dat zijn besluit veranderen?

Slechte reputatie, in tegenstelling tot de zijne
Zenuwslopende
Met bezwete vingers die de kroon vasthielden, tilde hij hem voorzichtig van zijn hoofd. Zijn hart ging tekeer, maar hij wist dat hij moest handelen voor het te laat was. Hij stapte van het podium af en riep haar naam. Mikaela, al halverwege naar de uitgang, bevroor halverwege en draaide zich langzaam om naar hem. Haar gezichtsuitdrukking veranderde in een van geschokt ongeloof. En toen gebeurde het.

Zenuwslopend
Justin Murphy
Justin Murphy was de populairste leerling van zijn school, een status die nog eens werd versterkt door zijn rol als aanvoerder van het footballteam. Hij werd door iedereen bewonderd en floreerde in Parkland, Florida – een plek die op maat gemaakt leek voor zijn succes. Met ondersteunende vrienden, een liefhebbende familie en een gemakkelijke weg door de academische wereld, kon het leven niet beter zijn voor Justin. Maar toen er een nieuw meisje op zijn middelbare school kwam, veranderde alles in zijn wereld.

Justin Murphy
Mikeala Jones
Hij had nog nooit iemand gezien die zo mooi was als Mikaela Jones. Haar lange, donkere haar en sproeterige gezicht leken bijna buitenaards, waardoor hij moeilijk kon geloven dat iemand die zo mooi was kon bestaan. Maar terwijl Mikaela’s schoonheid hem ontzag inboezemde, wekte het niet dezelfde bewondering op bij haar klasgenoten. Er was onlangs een nieuw meisje op school gekomen dat alle aandacht stal. Megan, de regerende koningin van de cheerleaders, was daar niet blij mee en toen begon het drama.

Mikeala Jones
Zijn ex-vriendin
Toen Justin voor het eerst de vreselijke geruchten hoorde die Megan over Mikaela verspreidde, wist hij wel dat hij ze niet moest geloven. Megan, zijn ex-vriendin, had hem lang geleden geleerd haar woorden niet zomaar aan te nemen. Helaas waren anderen niet zo sceptisch. De geruchten deden snel de ronde en schilderden Mikaela af als een gemene meid die haar klasgenoten zwart maakte. Het resultaat was dat het nieuwe meisje ten onrechte op koude schouders en wantrouwen werd onthaald.

Zijn ex-vriendin
Haar benaderen
Toen Justin haar alleen in de kantine zag zitten, kon hij de drang niet weerstaan om haar te benaderen. Zijn vrienden grinnikten achter hem en klopten hem op zijn rug toen hij wegstapte van hun tafel. Ze was zonder twijfel adembenemend. Toen hij op de stoel tegenover haar ging zitten, merkte hij de verlegen glimlach op haar lippen terwijl ze naar haar dienblad met eten staarde. “Hey, ik ben Justin,” zei hij, zijn grijns warm en uitnodigend. Het was onmogelijk om niet terug te glimlachen.

Haar benaderen
Down To Earth
Die dag bracht hij de hele lunchpauze door om met Mikaela te praten. Hij ontdekte dat ze pas uit New York was verhuisd en een passie had voor schilderen en het componeren van haar eigen liedjes op de piano. Ze had een goede grondhouding, was intelligent en leek in niets op het gemene meisje dat Megan van haar had gemaakt. Hij wenste dat de rest van de school haar kon zien zoals hij haar zag. Op dat moment waren zijn gevoelens puur platonisch – hij wilde gewoon haar vriendin zijn. Wat hij zich echter niet realiseerde, was dat er al een andere jongen om haar aandacht aan het wedijveren was.

Op de aarde
Haar leren kennen
In de weken die volgden groeide Justin naar haar toe en bracht hij steeds meer tijd met haar door. Hij sloeg vaak zijn vrienden over om met haar te lunchen. Zijn vrienden, verbijsterd door alles wat ze over haar gehoord hadden, konden niet begrijpen waarom hij zich zo aangetrokken voelde tot haar gezelschap. Op een dag, toen ze elkaar kruisten in de gang, greep Justin het moment aan om iets belangrijks ter sprake te brengen: Homecoming.

Haar leren kennen
Homecoming Maand
Homecoming was al over een paar weken en Justin kon zijn opwinding nauwelijks bedwingen. Hij was er zeker van dat hij de kroon zou krijgen. Maar diezelfde dag ontdekte hij dat Mikaela niet zo enthousiast was. Met de geruchten die door de gangen zwierven, wist ze niet eens zeker of ze wel wilde komen. Voor Justin was het schoolbal alles waar hij al zolang hij zich kon herinneren naar had uitgekeken. Met zijn populariteit leek het bemachtigen van de kroon een vanzelfsprekendheid. Na zijn breuk met Megan realiseerde hij zich dat hij een date nodig had en Mikaela kwam in zijn gedachten.

Homecoming Maand
Wat kon hij doen?
Justin was ten einde raad. Hij wilde niets liever dan dat Mikaela met hem naar het bal ging, maar ze had geen zin om te gaan. Vastbesloten probeerde hij haar dagenlang over te halen, hij stak al zijn energie in het overtuigen van haar om mee te gaan. Mikaela, die waarde hechtte aan hun vriendschap en hem gelukkig wilde maken, stemde uiteindelijk toe. Ze maakte echter duidelijk dat ze als vrienden zouden gaan, meer niet. Wat ze zich niet realiseerde was dat de avond verrassingen in petto had die ze nooit had kunnen voorzien.

Wat kon hij doen
Koning en koningin
Nadat Mikaela had toegestemd om zijn date te zijn voor het schoolbal, ging Justin ervan uit dat ze het niet erg zou vinden om zich naast hem als koning kandidaat te stellen voor koningin van het schoolbal. Vol vertrouwen in dit idee nam hij de taak op zich om hun namen in te dienen bij het organisatiecomité. Hij wist niet dat deze beslissing onverwachte gebeurtenissen in gang zou zetten.

Koning en koningin
Ben
Alles veranderde op een gewone vrijdagmiddag. Hij liep zelfverzekerd de cafetaria binnen en verwachtte Mikaela op haar gebruikelijke plek aan te treffen. Ze was er, precies zoals hij verwachtte, maar iemand anders ook. Naast haar zat een jongen, Ben, wiens blik met onmiskenbare adoratie naar haar bleef hangen. Hij fronste en merkte meteen op hoe Ben naar Mikaela keek, zonder zelfs maar de moeite te nemen om zijn overduidelijke verliefdheid te verbergen.

Ben
Het is pijnlijk
Justin voelde een subtiel gevoel van ongemak toen hij naar Mikaela keek. Ze lachte om Ben’s grappen, haar hand rustte af en toe op zijn schouder – een niveau van gemak dat ze nooit had getoond in de buurt van Justin. Ze leunde dichter naar Ben toe dan gepast leek, haar ogen zacht en ongericht. Haar vingers speelden afwezig met haar haar, een gebaar waarmee ze niet leek te kunnen stoppen. Justin wist niet zeker hoe hij moest interpreteren wat hij zag.

Het is pijnlijk
Adem
Hij haalde diep adem, maar voelde hoe vuur zich een weg naar zijn keel baande. Het scheurde door hem heen, liet hem hoestend en kwakend achter terwijl zijn ogen vol tranen stonden. Zijn handpalmen werden klam, zijn huid rood van de hitte. Hij ademde trillerig uit en werd zich scherp bewust van zijn hartslag in zijn borstkas. Deze gewaarwordingen waren hem vreemd, ongemakkelijk en onbekend. Was hij ziek aan het worden?

Adem
Jaloezie
Justin was altijd het toonbeeld van gezondheid geweest, hij werd zelden ziek. Maar vandaag voelde er iets niet goed. Een golf van onbehagen overviel hem en dwong hem tegen een muur te gaan staan voordat zijn benen het begaven. Hij wist niet dat de oorzaak van zijn onrust niet lichamelijk was, maar een krachtige, verzengende jaloezie. Als de gouden jongen en de populairste jongen op school, was Justin nog nooit zo’n emotie tegengekomen. Hij had nog nooit verlangd naar iets of iemand buiten zijn bereik. Toch was dit nog maar het begin van zijn nachtmerrie.

Jaloezie
Sterk zijn
“Verman jezelf,” mompelde Justin onder zijn adem. Rondom de cafetaria begonnen de leerlingen zijn moeizame ademhaling op te merken, het rusteloze balken en ontklemmen van zijn vuisten, de zwakke glans van zweet die op zijn voorhoofd glinsterde. Er was onmiskenbaar iets mis. Het kostte hem een moment om alles op een rijtje te zetten. Uiteindelijk draaide hij zich om naar Mikaela en haalde diep adem toen zijn ogen zich op haar vestigden. Voor het eerst vielen hem details op die hem tot nu toe op de een of andere manier waren ontgaan.

Wees Sterk
Een waar gezicht om te zien
Justin had Mikaela altijd bewonderd om haar schoonheid, intelligentie en gevatheid. Maar vandaag leken die kwaliteiten uitvergroot, ze gingen elke schaal waarop ze gemeten konden worden te boven. Haar gave huid leek te gloeien en haar dikke, weelderige krullen omlijstten haar gezicht perfect. Haar ogen, diep betoverend groen, werden subtiel versterkt door het vleugje oogschaduw dat ze droeg. Hij keek toe hoe ze afwezig aan haar eten friemelde, haar delicate vingers nauwelijks een hap optilden terwijl ze met Ben kletste. Justin mompelde een zachte vloek onder zijn adem.

Een waar gezicht om te zien
Frustratie
Het was de eerste keer dat hij zijn gevoelens voor het meisje dat een van zijn beste vrienden was geworden echt begreep. En nu zou alles nog ingewikkelder worden. De gedachte dat er de komst van een andere jongen voor nodig was om hem zijn gevoelens voor Mikaela te laten inzien, vervulde hem met frustratie. Het was ondraaglijk om zich een toekomst voor te stellen waarin zij en Ben samen zouden eindigen – hij wilde schreeuwen, uit ergernis aan zijn haar krabben. Hij kon het niet langer opkroppen. Hij moest haar vertellen wat hij voelde.

Frustratie
Het was altijd gemakkelijk
Justin had het altijd makkelijk gevonden om meisjes te charmeren. Een simpele glimlach was meestal genoeg om het voor elkaar te krijgen en zijn stem en regelmatige oogcontact bezegelden slechts de deal. Maar voor het eerst voelde hij zich in het nauw gedreven. Mikaela had nooit naar hem gekeken op de manier waarop andere meisjes dat deden – nooit met het soort interesse dat ze nu op Ben richtte. Ben, een niemand. Kon deze onopvallende jongen hem echt verslaan?

Het was altijd makkelijk
De koning wint altijd
“Nee,” zei Justin vastberaden, terwijl hij doelgericht naar de tafel toe stapte. Hij kon niet uitleggen waarom, maar het idee dat Ben zou krijgen wat hij wilde, maakte iets ondraaglijks in hem los. Ben was een niemand, terwijl Justin heerste als de koning van de school. Justin nam zonder iets te zeggen plaats tegenover hen en observeerde even rustig. Hij kende Ben natuurlijk, maar hun werelden overlapten elkaar zelden. Hij verbrak de stilte en stelde zichzelf met koel vertrouwen voor, voordat hij terloops vroeg hoe ze elkaar kenden.

De koning wint altijd
Middelbare school
“Ben en ik gingen eigenlijk naar dezelfde middelbare school in New York,” zei Mikaela met een verrukte grijns, haar blik gericht op Ben. “Geloof het of niet, we waren beste vrienden! Het is jaren geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hebben.” Haar glimlach werd groter toen ze terugdacht aan de avonturen uit hun kindertijd, het delen van pizza’s in de Bronx, het slenteren langs festivals in Manhattan. Maar terwijl ze sprak, was er een andere gedachte die Justin’s gedachten in beslag nam.

Middelbare school
Ze hebben een geschiedenis
“Ik kan niet verliezen,” mompelde Justin onder zijn adem en bedekte snel zijn mond met zijn hand. “Sorry,” voegde hij eraan toe, zijn stem getint door schaamte. Die drie woorden, die onophoudelijk in zijn hoofd echoden, hadden wortel geschoten op het moment dat Mikaela begon te spreken. Hij kon zien hoe diep ze verstrikt was in herinneringen aan het verleden van haar en Ben, en het verbrijzelde iets in hem. Zijn borstkas deed pijn bij elke golf van scherpe, onverbiddelijke pijn. Het was pijnlijk duidelijk dat Mikaela en Ben een verleden deelden. Maar wat ze zich geen van beiden realiseerden was dat Justin al een plan aan het maken was – een plan dat ervoor zou zorgen dat hij er beter uit zou komen.

Ze hebben een geschiedenis
Ik ben beter
“Neem me niet kwalijk,” zei hij abrupt, terwijl hij opstond van zijn stoel. Hij draaide zich met een kort knikje naar Ben. “Leuk je ontmoet te hebben, man.” Toen, tegen Mikaela, verzachtte zijn toon. “We praten later nog wel.”
“Wacht, gaat het?” Mikaela riep hem achterna toen hij door de menigte studenten weefde.
“Ik voel me prima,” antwoordde hij met een gespannen glimlach, hoewel niets minder waar was. Van binnen werd hij verteerd door jaloezie – een rauwe, onbekende emotie die aan zijn kalmte knaagde. Hij had ruimte nodig, een uitstel van de storm die van binnen woedde. Maar bovenal moest hij Mikaela bewijzen dat hij Ben kon overtreffen.
En in zijn hoofd was er maar één manier om dat te doen.

Ik ben beter
Liegen
Die avond belde Justin Mikaela, zijn stem droeg een urgentie die ze niet kon negeren. Hij vertelde haar dat hij haar moest zien. Gelukkig was het vrijdag en was de school vroeg uit.
“Gaat het?” Vroeg Mikaela, haar toon vol bezorgdheid.
“Het gaat nu goed. Ik voelde me eerder niet geweldig,” antwoordde Justin, de waarheid verhullend achter zijn allereerste leugen. “Maagproblemen. Waarschijnlijk iets wat ik heb gegeten.”
Hij aarzelde even voordat hij verder ging, “Ik ben in het winkelcentrum en vroeg me af of we elkaar konden ontmoeten, misschien wat praten.”
Justin hield zijn adem in, hopend dat ze ja zou zeggen.

Liegen
Ja!
“Natuurlijk,” antwoordde Mikaela. Ze woonde maar een paar straten verderop en was van plan om met haar oudere zus, die in het winkelcentrum werkte, naar huis te rijden. Omdat ze dacht dat het een snel gesprekje van vijf minuten met Justin zou zijn, kwam ze gehaast aan. Maar wat haar te wachten stond was verre van gewoon. Tegen de tijd dat Justin wegliep, realiseerde Mikaela zich dat ze haar ogen niet van hem af kon houden.

Ja!
In het winkelcentrum
Justin wachtte op haar bij de ingang van het winkelcentrum, gekleed in zijn mooiste kleren, zijn zelfvertrouwen versterkt door een last-minute knipbeurt. Een subtiele maar aangename cologne hing in de lucht om hem heen en zijn meest betrouwbare charme – de aanstekelijke glimlach – stond klaar om zijn magie te laten werken.
“Mikaela!” riep hij warm en hij trok haar in een stevige omhelzing. De verbazing op haar gezicht was onmiskenbaar; hij was nog nooit zo brutaal tegen haar geweest.
“Gaat het?” vroeg ze, haar wenkbrauwen bezorgd samenknijpend. Wat haar vraag echter opriep, was iets dat hem volkomen sprakeloos zou maken.

In het winkelcentrum
Het is vreemd
“Ja, waarom?” Vroeg Justin.
“Ik weet het niet,” antwoordde Mikaela, terwijl ze hem argwanend aankeek. “Je doet een beetje raar.”
Justin bevroor, niet zeker hoe hij moest reageren. Misschien kwam hij te sterk over. Hij besloot een stap terug te doen. Voorzichtig pakte hij Mikaela’s hand en leidde haar naar de nabijgelegen eetgelegenheid. Ze aten snel iets, de ongedwongen sfeer verminderde de spanning, voordat ze naar de film gingen.
Wat Justin echter niet wist, was dat zijn zorgvuldig opgestelde plannen op het punt stonden onverwacht te ontsporen.

Het is vreemd
Een eenvoudig plan
Een film kijken met Mikaela voelde als pure gelukzaligheid. Haar diepgaande kennis van de popcultuur scheen door terwijl ze scènes met Justin ontleedde, een herinnering aan hoe moeiteloos cool ze was. Toen de aftiteling was afgelopen, leidde Justin haar naar de speelhal, enthousiast om zijn favoriete spelletjes uit zijn kindertijd met haar te delen. Het plan was duidelijk: de avond – en misschien wel het hele weekend – Mikaela laten zien hoe geweldig hij kon zijn. Hij wilde dat ze een andere kant van hem zou zien, een andere dan die van school, en dat hij haar zou behandelen als de koningin die ze werkelijk was. Maar net toen alles perfect leek, zag Justin iemand die zijn kaken op elkaar deed klemmen en zijn stemming verduisterde.

Een eenvoudig plan
Ruimtevaders
Mikaela zag hem ook en riep meteen zijn naam toen ze de speelhal binnenstapten. Ben draaide zich om, zijn gezicht lichtte op toen hij haar zag en zette het op een lopen. Zijn omhelzing was strakker dan die van Justin, warmer, hartelijker. “Wat brengt jullie hier?” vroeg hij, maar voordat Justin kon antwoorden, grijnsde Ben en nodigde hen beiden uit voor een spelletje Space Invaders.
“Space Invaders?” Riep Mikaela uit, haar ogen verwijd terwijl ze zich naar Justin draaide. “Dat speelden we altijd in New York! En natuurlijk won ik altijd.”
Justin keek echter niet geamuseerd.

Ruimte indringers
Meer Herinneringen
Het volgende uur zat Justin stil te luisteren terwijl Mikaela en Ben meer herinneringen uit hun kindertijd ophaalden. Hun gelach en verhalen vulden de kamer, maar elk nostalgisch moment maakte Justin steeds ongemakkelijker. Zijn borstkas werd gespannen, zijn huid rood en zijn maag draaide zich om toen Ben terloops vertelde dat ze bijna verkering hadden gehad. Ben gaf verder toe dat hij altijd had gedacht dat hij misschien wel met Mikaela zou eindigen. De woorden raakten Justin als een stomp in zijn maag. Hij kon het gesprek niet langer verdragen en stond abrupt op, op zoek naar een uitweg. Toen Mikaela vroeg of er iets was, mompelde hij alleen maar dat hij zich niet goed voelde.

Meer herinneringen
Naar huis
Mikaela voelde dat er iets niet klopte. Die avond, toen Justin terugkwam van het winkelcentrum, trok hij zijn jasje uit, liet het op de grond vallen en zakte met een zware zucht op zijn bed. Vanavond was niet gegaan zoals hij had gehoopt. Alles was goed gegaan, tot Ben opdook en begon over Space Invaders en highscores.
“Het is officieel,” mompelde Justin tegen zichzelf. “Ik haat Space Invaders.”
Zijn telefoon zoemde in zijn zak en haalde hem uit zijn gedachten. Toen hij hem tevoorschijn haalde, lichtte haar naam op op het scherm. Met een diepe zucht tikte hij op de groene knop en hield de telefoon tegen zijn oor.
“Hallo?”

Naar huis
De oproep
“Hé,” groette ze zacht, haar stem warm van bezorgdheid. “Ik wilde even kijken hoe het met je gaat.”
Ben schonk een flauwe, bitterzoete glimlach. Ze was opmerkelijk – echt uniek. Toch leek het erop dat hij de enige op school was die volledig begreep hoe ongelooflijk ze was.
“Met mij gaat het goed,” antwoordde hij, zijn stem rustig door de telefoon. “Eigenlijk voel ik me een beetje beter dan eerst.”
Tevreden dat hij aan de beterende hand was, aarzelde ze even voordat ze de echte reden van haar telefoontje onthulde.

De oproep
De andere reden
“Ben heeft me gevraagd voor de homecoming vanavond,” zei ze nerveus, haar stem onzeker. “Hij wil dat het een soort afspraakje wordt.”
Justin voelde zijn maag zakken. “Oh,” lukte hem, het woord haperde in zijn keel. Hij had zich voorgenomen om haar er aan het einde van hun avond aan te herinneren hoe blij hij was dat hij haar date was, maar nu voelde dat hol. “En wat zei je?” vroeg hij, terwijl hij zijn best deed om de groeiende teleurstelling in zijn borst te maskeren.
“Ik heb hem nog geen antwoord gegeven,” gaf ze toe, terwijl ze hem voorzichtig aankeek. “Ik wilde eerst zeker weten dat je het goed vond. Ik heb er wel mee ingestemd om met je mee te gaan, maar… Ik vind hem echt leuk.”
Haar woorden troffen hem als een klap en verbrijzelden de broze hoop waar hij zich aan vast had gehouden.

De andere reden
Teleurstelling
Op dat moment kwam Justin tot het besef dat hij Mikaela had behandeld als een prijs die gewonnen moest worden, in plaats van de persoon die ze werkelijk was. De gedachte deed hem de brug van zijn neus dichtknijpen, schaamte overviel hem toen hij nadacht over hoe slecht hij zich moest hebben gedragen tegenover haar en Ben. De schade was echter al aangericht. Hij was er zeker van dat Ben zijn bedoelingen had doorzien. Zou Ben Mikaela vertellen wat Justin met haar had geprobeerd in het winkelcentrum?

Teleurstelling
Het is cool
Justin gaf veel om Mikaela en kon het niet opbrengen om haar in de weg te staan. Ze verdiende het om naar het schoolbal te gaan met de jongen die ze echt leuk vond. Hij duwde de bitterheid die in zijn borstkas opkwam naar beneden en forceerde een rustige reactie. “Natuurlijk is het prima als je met hem meegaat. Ik zal gewoon blij zijn om je daar te zien.” Hij deed zijn best om het verdriet dat aan zijn hart rukte te maskeren. Hij had gezien hoeveel Ben voor haar betekende – de jongen had haar moeiteloos voor zich gewonnen. Justin kon de vreugde in Mikaela’s stem horen toen ze hem keer op keer bedankte. Zolang zij gelukkig was, zou hij een manier vinden om ermee te leven.

Het is cool