Czy pamiętasz, jak byłeś dzieckiem na lekcjach historii i zastanawiałeś się, jak wszystkie godne uwagi osoby, o których się uczyłeś, wyglądały w prawdziwym życiu? Od pierwszych amerykańskich prezydentów po ludzi, którzy walczyli z niewolnictwem, a nawet legendarne ikony, takie jak Johnny Appleseed, który tak naprawdę nazywał się John Chapman. Pomaga to lepiej zrozumieć daną osobę, gdy wiesz, jak wyglądała. Fotografia, co zadziwiające, istnieje od końca lat dwudziestych XIX wieku. Rzeczywiście, zdolność do uchwycenia prawdziwego życia w formie wizualnej została wynaleziona na długo przed tym, jak mogliśmy włączyć przełączniki światła, a nawet zanim kobiety mogły głosować. Będziesz zdumiony, gdy zobaczysz, które historyczne legendy pojawiły się za starożytną kamerą. Przeprowadzimy Cię przez najwcześniejsze znane legendy, które zostały sfotografowane w taki czy inny sposób. Upewnij się, że zagłosujesz na tych, którzy zmienili twoje życie!
Prezydent Abraham Lincoln (ok. 1846)
Człowiek odpowiedzialny za ukształtowanie Ameryki w dumny i wolny naród, który znamy dzisiaj, Abraham Lincoln (1809-1865) został prezydentem Stanów Zjednoczonych w najbardziej chaotycznym okresie narodu. W pojedynkę zarządzał jego burzliwym podziałem i wynikającą z niego reformą, kładąc wybuchowy kres niewolniczym wysiłkom Południa.
Jak wspomina Biblioteka Kongresu, “ten dagerotyp jest najwcześniejszym znanym zdjęciem Abrahama Lincolna, zdjęcie zostało zrobione w wieku 37 lat, kiedy był prawnikiem na granicy w Springfield i kongresmenem-elektem z Illinois” Nicholas H. Shepherd był najprawdopodobniej fotografem, o którym mowa: “Jest to oparte na wspomnieniach Gibsona Harrisa, studenta prawa w biurze Lincolna w latach 1845-1847”
Prezydent Abraham Lincoln
Prezydent Andrew Jackson (ok. 1844-1845)
Od bohaterskich prezydentów po nikczemnych, Andrew Jackson (1767 – 1841) wyrwał się ze zubożałego pochodzenia i zyskał sławę prawnika. Swoje medale zdobył również dzięki służbie, ostatecznie zapewniając sobie miejsce prezydenta Stanów Zjednoczonych. Pomimo pozowania na bohatera dla zwykłych ludzi, było wielu, którzy określali go jako despotę. Wystarczy poczytać o jego znęcaniu się nad rdzennymi Amerykanami, aby poznać prawdę o tym człowieku. Jackson szczęśliwie zignorował okrucieństwa popełnione przez siły gruzińskie, gdy przemocą odebrały ziemię Cherokee przyznaną grupie przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych. Edward Anthony rzekomo wykonał ten złowieszczy dagerotyp Jacksona w latach 1844-1845, stworzony dzięki studiu Mathew Brady’ego.
Prezydent Andrew Jackson
Annie Oakley (ok. 1899)
Pomimo tego, że Annie Oakley (1860 – 1926) nie nazywała się tak naprawdę, jasne jest, że była fenomenalną strzelczynią. W wieku 15 lat Oakley prześcignęła legendarnego strzelca wyborowego Franka Butlera. Był on tak zachwycony młodą strzelczynią wyborową, że poprosił ją o rękę, a następnie przyjął ją jako zastępcę dowódcy podczas trasy koncertowej. Wkrótce jednak role się odwróciły, gdy status Oakley przyćmił status jej męża, a on chętnie jej służył. Oakley stała się międzynarodowym symbolem surowego amerykańskiego stylu życia, gdy wystąpiła w Buffalo Bill’s Wild West Show. Oakley doskonale radziła sobie z wystrzeliwaniem szklanych kul z nieba, grami karcianymi, a przede wszystkim z wystrzeliwaniem papierosa z ust swojego męża. Królowa Wiktoria nazywała ją “bardzo mądrą dziewczynką”, a wódz Siedzący Byk znał ją jako “Małą Pewną Strzałę”
Annie Oakley
Arthur Wellesley, 1. książę Wellington (1844)
Podczas wojen napoleońskich siłami brytyjskimi dowodził nie kto inny jak Arthur Wellesley, 1. książę Wellington (1769-1852). Szlachetny dowódca pokonał Napoleona w bitwie pod Waterloo i przypieczętował swoje miejsce, według Britannica, jako najbardziej znany idol w historii Europy. Jego kariera nie zakończyła się jednak na niezrównanych sukcesach militarnych, ponieważ w latach 1828-1830 był premierem Wielkiej Brytanii.
Arthur Wellesley
Billy the Kid
Podobnie jak w przypadku wielu ikon Starego Zachodu, Henry McCarty (1859-1881) zyskał rozgłos dzięki mitom otaczającym jego działania, a nie prawdzie. Nazywany również William H. Bonney, zanim otrzymał swój kultowy tytuł Billy the Kid, McCarty cieszył się 21 krótkimi latami bezprawia, zanim został zastrzelony w Fort Sumner, NM, przez szeryfa Pata Garretta. Jest to jedno z dwóch powszechnie znanych zdjęć. Znany jako tintype, obraz ten został odkopany we Fresno w Kalifornii w sklepie z rupieciami wśród stosu zdjęć w 2010 roku dzięki staraniom kolekcjonera. Na zdjęciu widzimy McCarty’ego pozującego na weselu w 1878 roku, grającego w krokieta ze swoim gangiem, zwanym Regulatorami, i ich bliskimi.
Billy The Kid
Buffalo Bill Cody (1911)
William Frederick Cody (1846 – 1917), lepiej zapamiętany jako “Buffalo Bill”, był archetypowym człowiekiem pogranicza, stałym bywalcem Pony Express, a także producentem kongresu Rough Riders of the World i Buffalo Bill’s Wild West. Cody niewiarygodnie stał się pierwszym międzynarodowym celebrytą na świecie. Jeśli chodzi o słynny przydomek tego człowieka? Niektóre źródła podają, że powstało ono w 1867 roku, gdy Cody stanął na czele inicjatywy mającej na celu zaopatrzenie robotników Dywizji Wschodniej w mięso bizona na miejscu budowy Union Pacific Railroad. Chociaż repertuar tego mężczyzny ograniczał się prawie głównie do fikcyjnych popisów, jego umiejętności jeździeckie i strzeleckie były niezrównane, a umiejętności te zabłysły w czasie jego służby u generała porucznika armii amerykańskiej Philipa Sheridana, któremu służył jako zwiadowca przez cztery lata.
Buffalo Bill Cody
Butch Cassidy (1900)
Kontynuując mitologię Starego Zachodu, mamy Roberta LeRoya Parkera (1866-1908), którego większość z nas zna jako Butcha Cassidy’ego. Był to prawdziwie romantyczny banita, którego opowieści są nieco wyższe niż jego prawdziwa postura. John D. Barton z Uniwersytetu Stanowego w Utah podzielił się następującymi informacjami: “Działając na przełomie XIX i XX wieku, Cassidy i jego partnerzy dokonali najdłuższej sekwencji udanych napadów na banki i pociągi w historii amerykańskiego Zachodu”. John Swartz sfotografował tę scenę w 1900 roku w swoim studiu w Fort Worth, TX. Cassidy był przywódcą Tall Texan, Laura Bullion, Kid Curry, Elzy Lay, Sundance Kid, Bob Meeks i News Carver.
Butch Cassidy
Calamity Jane (1901)
Lepiej znana jako Calamity Jane, nie możesz dyskutować o doświadczeniu kobiety z pogranicza, nie wspominając o Martha Jane Cannary (1852 – 1903), chwalonej członkini Galerii Sław Dzikiego Zachodu. Tutaj mamy Jane sfotografowaną w jej ostatnich dniach, w 1901 roku, siedzącą w swojej kuchni w Livingston, MT. Historia opisała Calamity Jane jako postać, której liczne bajki utrudniają poznanie jej prawdziwego życia. Cannary, jak wspomniano w jej barwnej opowieści, pracowała w Fort Bridger, zmywając naczynia, pracowała w Union Pacific, służyła generałowi Custerowi jako zwiadowca, a nawet spędziła trochę czasu jako kierowca zaprzęgu. Chociaż takie szczegóły należy traktować z przymrużeniem oka, z pewnością była fenomenalną artystką i nieustraszoną podróżniczką, która prowadziła pełną zmagań egzystencję.
Calamity Jane
Charles Darwin (1869)
Charles Darwin (1809 – 1882) jest znany jako ojciec chrzestny współczesnej biologii, a wkład brytyjskiego przyrodnika w ludzką świadomość w ogóle nigdy nie może zostać zbagatelizowany. Britannica podaje Darwina jako twórcę teorii doboru naturalnego, która była prekursorem naszego obecnego rozumienia ewolucji. Jego wkład na nowo zdefiniował jego i przyszłych społeczeństw doświadczenie polityki, nauki i literatury na zawsze. Julia Margaret Cameron wykonała to zdjęcie, a fotograf uchwycił również podobizny Johna Herschela i Alfreda Tennysona. Muzeum Wiktorii i Alberta miało do powiedzenia na temat tego zdjęcia: Charles Darwin, wraz z najbliższymi, wybrał się na wyspę Wight na letnie wakacje w 1868 roku. To właśnie tam Cameron zrobił to niesamowite zdjęcie przyrodnika, które później stało się standardowym przedstawieniem mistrza nauki. Zostanie ono rozpowszechnione jako odbitka węglowa.
Karol Darwin
Daniel F. Bakeman, ostatni żyjący żołnierz wojny o niepodległość (1868)
Daniel F. Bakeman (1759-1869) jest uważany za ostatniego członka 14-osobowej grupy pozostałych weteranów wojny o niepodległość i będzie ostatnim ocalałym z wojny, który otrzyma emeryturę. Pułkownik Marinus Willett i kapitan Van Arnum mieli przyjemność służyć Bakemanowi podczas tej wojny wyzwoleńczej w ciągu ostatnich czterech lat. Został on opisany jako figurant w godnych uwagi wydarzeniach politycznych. Człowiek ten ukuł termin “Dzień Niepodległości”, w którym budził się o świcie, by wytoczyć swój wiekowy muszkiet. Bakemana można było wtedy zobaczyć maszerującego po swojej okolicy, strzelającego z pistoletu i krzyczącego “Hurra!”
Daniel F Bakeman – ostatni żyjący żołnierz wojny o niepodległość
Emily Dickinson (ok. 1847)
Emily Dickinson (1830-1886) przez całe życie zmagała się z problemami zdrowotnymi i podobno wyniszczającą agorafobią. Pomimo umiarkowanego sukcesu za życia, Dickinson pośmiertnie stała się jedną z najbardziej znanych poetek w Stanach Zjednoczonych. Amherst College stwierdził, że jej dagerotyp jest jedynym znanym do tej pory legalnym zdjęciem poetki. Millicent Todd Bingham podarowała dagerotyp uczelni w 1956 roku. Obraz był przekazywany z pokolenia na pokolenie, a Bingham otrzymał go w 1894 roku od Wallace’a Keepa, przekazanego mu w 1894 roku przez jego brata Austina, a pierwotnym właścicielem była siostra Dickinson, Lavinia.
Emily Dickinson
Prezydent Franklin Pierce (ok. 1851 – 1860)
Pomimo jego najlepszych starań, Franklin Pierce (1804 – 1869) jest w dużej mierze uważany za raczej rozczarowującego prezydenta. Niestety, najlepsze, co można powiedzieć o tym przywódcy, to to, że był przystojny i że chciał, aby jego druga kadencja była bardziej udana. Nie miał na to szansy, ponieważ jego partia mu to uniemożliwiła. Człowiek z Północy był apologetą niewolnictwa i dodał swoje nazwisko do ustawy Kansas-Nebraska Act z 1854 roku, podpisanej w celu przywrócenia wcześniej zakazanych aktów niewolnictwa w strefach na północ od 36 stopnia szerokości geograficznej. Pierce nie był oczywiście fanem Lincolna, gdy ten przejął po nim władzę. Był krytyczny do tego stopnia, że kiedy słynny prezydent został zamordowany, był zmuszony przekonać wściekły tłum przed zniszczeniem jego domu.
Prezydent Franklin Pierce
Frederick Douglas (ok. 1847-1852)
Frederick Douglas (1818-1895), po udanym uwolnieniu się, stał się ważnym abolicjonistą i prekursorem sprawiedliwości społecznej w Maryland. Samuel J. Miller stworzył ten dagerotyp w latach 1847-1852 w Akron w stanie Ohio. Jak opisuje Art Institute of Chicago, północno-wschodnie Ohio stało się centrum działań abolicjonistycznych jeszcze przed wojną secesyjną. Douglass był pewien, że rozpowszechniając swoją podobiznę poprzez wiele podobnych zleceń, jego odpowiednicy będą inspirowani w swoich wysiłkach na rzecz zniesienia niewolnictwa. Douglass po mistrzowsku prowadził tę publiczną kampanię wizerunkową wraz z Millerem, który z powodzeniem uchwycił jego surowe emocje i potężną prezencję. Elizabeth Cady Stanton, feministka z XIX wieku, pochwaliła to zdjęcie za emanowanie jego ogromną charyzmą.
Frederick Douglas
George Armstrong Custer w West Point (1859)
Ta młodzieńcza podobizna George’a Armstronga Custera została uchwycona na długo przed tym, jak jego owłosiona sława wzrosła do niesławy. Mamy tu młodego Custera w West Point w czasach, gdy był kadetem. Pomimo tego, że zajął ostatnie miejsce na maturze, stał się centralną, jeśli nie kontrowersyjną postacią podczas wojny secesyjnej jako lekkomyślny oficer kawalerii. Custer był dobrze znany z dramatyzmu, zdobywając sławę jako śmiertelny wróg lokalnych populacji Indian, z których większość była stosunkowo nieszkodliwa. W 1864 roku Custer był odpowiedzialny za masakrę w Sand Creek, gdzie poprowadził szarżę na przerażonych niewinnych. Polegli zemścili się jednak na nim, gdyż w 1876 r. został rozgromiony w bitwie pod Little Big Horn.
George Armstrong Custer w West Point
Geronimo, znany również jako Goyahkla (1887)
Geronimo (1829-1909) był wodzem i uzdrowicielem Apaczów, który zmusił jedną czwartą sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych do pościgu za nim. Historia uznaje Geronimo za przywódcę ostatecznego sprzeciwu rdzennych Amerykanów wobec amerykańskiej armii, a po schwytaniu zmarnował ostatnie dwadzieścia lat życia jako jeniec wojenny. Geronimo mógł jednak rzadko występować w pokazach Dzikiego Zachodu i na światowych targach, a także uczestniczyć w inauguracji prezydenta Theodore’a Roosevelta. Skorzystał z tej okazji, aby poprosić swoje plemię o pozwolenie na powrót do Arizony, czemu prezydent odmówił. Według Smithsonian: Z pomocą tłumacza, Roosevelt odpowiedział Geronimo, mówiąc, że ma “złe serce” i ma pretensje do watażki za całą śmierć i zniszczenia, które spowodował. Roosevelt poinformował jednak Geronimo, że ponownie zajmie się jego sprawą, obserwując zachowanie jego i jego krewnych w ich rezerwacie.
Geronimo znany również jako Goyahkla
Grigorij Rasputin i jego żona i córka (1911)
Można mieć trudności ze znalezieniem prawdy o Grigori Rasputinie (1869 – 1916), najbardziej znanym jako swego rodzaju czarodziej i rzekoma niewidzialna ręka kontrolująca rosyjską monarchię. Wielu próbowało zamordować Rasputina i nie udało im się to. Dopiero grupa konserwatystów pod wodzą księcia Feliksa Jusupowa położyła kres jego zdradzie. Tutaj mamy Rasputina w Petersburgu siedzącego z Praskovią Dubronivą, jego żoną i Marią, jego najstarszą córką. Byli otoczeni przez wielbicieli Rasputina.
Grigorij Rasputin z żoną i córką
Harriet Beecher Stowe (ok. 1870)
Prawdopodobnie kojarzysz Harriet Beecher Stowe (1811-1896) jako autorkę “Chaty wuja Toma”, ale ta pisarka i abolicjonistka zrobiła o wiele więcej niż tylko pisanie o cierpieniach niewolników. Uzbrojona w niezachwianą wiarę religijną, Stowe potępiła niewolnictwo jako niechrześcijańskie. Jej znana na całym świecie książka przyciągnęła uwagę opinii publicznej, wykorzystując tę platformę do podróżowania po Ameryce, aby jednocześnie promować swoje dzieła i przemawiać przeciwko niewolnictwu. Mimo że abolicjonizm poczynił w tym czasie znaczne postępy, prawa kobiet pozostawały daleko w tyle. Historia wspomina, w jaki sposób: Stowe i jej rówieśniczki były zniechęcane do wystąpień publicznych, zwłaszcza przed tłumami składającymi się głównie z mężczyzn. Nawet ze swoim statusem, Stowe nie była w stanie otwarcie dyskutować o swojej książce, jak na ironię, nawet na imprezach organizowanych w jej imieniu. To zdjęcie jest fragmentem większego zdjęcia zrobionego w 1870 roku, które dzieliła z ministrem Henrym Wardem Beecherem i Stowe, jej bratem.
Harriet Beecher Stowe
Harriet Tubman (ok. 1868)
Porzucając swoje prawdziwe nazwisko Araminta Ross, Harriet Tubman (1822 – 1913) z powodzeniem uciekła spod jarzma niewolnictwa, aby zostać pielęgniarką, agentką Unii i orędowniczką praw wyborczych. Została również nazwana “konduktorką” Podziemnej Kolei, która umożliwiła wolność niezliczonym byłym niewolnikom. Benjamin F. Powelson wykonał to zdjęcie w latach 1868-1869 w Auburn w stanie Nowy Jork. Emily Howland była poprzednią właścicielką tego kultowego zdjęcia z podpisem Harriet.
Harriet Tubman
Helen Keller (ok. 1904)
Helen Keller (1880-1968) miała zaledwie 19 miesięcy, gdy straciła zdolność słyszenia i widzenia. Jednak pomimo swojej kalekiej niepełnosprawności, Keller zyskała rozgłos jako amerykańska liderka praw robotników, kobiet i osób niepełnosprawnych. Keller była znaną wykładowczynią i pisarką. Według “History”, Keller była “powszechnie honorowana na całym świecie i zapraszana do Białego Domu przez każdego prezydenta USA od Grovera Clevelanda do Lyndona B. Johnsona, Keller zmieniła postrzeganie przez świat możliwości osób niepełnosprawnych”
Helen Keller
Isambard Kingdom Brunel (1857)
Niegdyś pretendent do tytułu “największego Brytyjczyka wszech czasów”, Isambard Kingdom Brunel (1806 – 1859) zdominował inżynierię w XIX wieku dzięki swoim wysiłkom, które zrewolucjonizowały Wielką Brytanię. Londyńskie Design Museum przypisuje Brunelowi budowę wielu linii kolejowych, niezliczonych mostów (w tym pięciu wiszących), wojskowego szpitala polowego i trzech statków. Robert Howlett uchwycił tę scenę w 1857 roku, na której Brunel stoi wśród tytanicznej kotwicy Great Eastern, majestatycznego parowca jego autorstwa. Statek ten przyćmiewał wszystkie inne jednostki pływające w jego czasach, będąc sześciokrotnie większym od wszystkiego, co pływało. Pionier nazywał ten ogromny statek “Great Babe”
Isambard Kingdom Brunel
Prezydent James K. Polk (1849)
Pomimo tego, że James K. Polk (1795 – 1849) jest w dużej mierze nieznany w naszych czasach, jest znany przez współczesnych historyków jako ten, który zrealizował więcej obietnic niż większość amerykańskich prezydentów, będąc porównywanym do George’a Washingtona w swoich triumfach. Jak wspomina Miller Center, prezydent spełnił prawie wszystkie ambicje, które nakreślił podczas swojej prezydentury, stosując się do wszystkich potrzeb swojej partii. Wśród jego osiągnięć było podbicie terytoriów Nowego Meksyku, Oregonu i Kalifornii, rozwiązanie konfliktu granicznego z Teksasem i zminimalizowanie ceł. Wprowadził także nowy depozyt federalny i wzmocnił władzę wykonawczą.
Prezydent James K. Polk
Prezydent Konfederacji Jefferson Davis (ok. 1861 r.)
Walcząc w wojnie meksykańskiej, będąc senatorem w Missisipi, a także sekretarzem wojny prezydenta Franklina Pierce’a, Jefferson Davis (1808 – 1889) stał się głównym przeciwnikiem Lincolna podczas wojny secesyjnej w USA jako prezydent Konfederacji. Po porażce drugiej strony w 1865 r. Davis trafił za kratki pod zarzutem zdrady stanu, jednak wkrótce został z nich wypuszczony. Uniknąwszy swojego dnia w sądzie, Davis nie musiał uzasadniać swojej decyzji o wycofaniu swoich stanów z Unii, co chętnie by zrobił. Jak napisano w Smithsonian, zamiast dać Davisowi możliwość uzasadnienia secesji, prezydent Andrew Johnson ułaskawił wszystkich Konfederatów 25 grudnia 1868 roku.
Prezydent Konfederacji Jefferson Davis
Jesse James (ok. 1876 – 1882)
Możesz w to nie wierzyć, ale Jesse James (1847 – 1882) to prawdziwe imię tego banity! James brał udział w wojnie secesyjnej po nieprzyjemnym incydencie, w którym milicja Unii zaatakowała jego i jego ojczyma. Polowali oni na Franka, brata Jamesa, który był partyzantem Konfederacji. Po obejrzeniu morderstwa ojczyma James zaciągnął się do Konfederacji. Miesiąc po zakończeniu wojny James ponownie znalazł się pod śmiertelnym ostrzałem Unii i został zastrzelony. Wraz z bratem i gangiem weteranów Konfederacji, James utworzył osławiony gang rabusiów, a Bob Ford, zaufany członek gangu Jamesa, miał go zlikwidować. W obliczu szubienicy wraz ze swoim bratem Charleyem, on i Ford zostali ostatecznie uwolnieni przez gubernatora Missouri. Następnie zaczęli odgrywać dramaty o zabójstwie Jamesa. Obu spotkał straszny los.
Jesse James
John Chapman, znany również jako Johnny Appleseed (ok. 1840 r.)
Rzeczywiście, za legendą krył się człowiek! Johnny Appleseed z Leonminster, MA, wcześniej znany jako John Chapman (1774 – 1845), był naprawdę zaangażowany w rozprzestrzenianie nasion jabłoni na Środkowym Zachodzie. Zamiast trzymać lekarza z daleka, Appleseed był zaangażowany w fermentację jabłek do produkcji cydru alkoholowego! Jak wspomniano w historii, żaden amerykański posiłek nie był kompletny bez cydru jabłkowego, a większość gospodarstw domowych posiadała małe sady. Ceniony za swoją przedsiębiorczość, Chapman często sprzedawał nasiona mieszkańcom terenów przygranicznych podczas swoich podróży. Był również postacią charytatywną, obdarowując swoimi nasionami biednych.
John Chapman znany również jako Johnny Appleseed
John Brown (ok. 1846-1847)
Niewielu podjęło sprawę abolicjonizmu w tak radykalnym stopniu jak John Brown (1800 – 1859). Zachodnia Wirginia (jak ją dziś nazywamy) była domem dla miasta o nazwie Harpes Ferry, które zostało zaatakowane przez Browna i jego siły w październiku 1859 roku. Pomimo kilku dzielnych zwycięstw, Brown został ostatecznie pokonany i stanął przed stryczkiem kata 2 grudnia 1859 roku.
Smithsonian uznaje ten dagerotyp za pierwsze zdjęcie buntownika, wykonane przez Augustusa Washingtona, afroamerykańskiego fotografa. Być może zastanawiasz się nad flagą w jego dłoni i gestem. Jego ręka jest uroczyście uniesiona, aby wzmocnić jego zobowiązanie do przestrzegania konstytucji, która potwierdza, że wszyscy ludzie rzekomo rodzą się wolni. Jednocześnie zobowiązuje się do zakończenia niewolnictwa. Jeśli chodzi o flagę, to podobno są to barwy “Subterranean Pass Way”, która była zbrojnym odpowiednikiem Kolei Podziemnej..
John Brown
John Herschel (1867)
Astronom i polimata Sir John Frederick William Herschel (1792 – 1871) wniósł wiele nieocenionego wkładu w rozwój fotografii, będąc osobą, która wymyśliła ten termin! Nie odkrył on jednak tej technologii. W 1867 roku Julia Margaret Cameron wykonała to niemal magiczne zdjęcie samego mistrza. Cameron była wielką fanką swojego obiektu od czasu, gdy była dzieckiem, a oboje stali się szybkimi przyjaciółmi przez ponad trzy dekady. Ich towarzystwo zostało dopełnione, gdy Herschel poprosił Cameron o oficjalne zlecenie. W kwietniu 1867 roku powstały cztery podobne fotografie mężczyzny. Pierwsze zdjęcie Camerona było jednak jego ulubionym, ponieważ pojawił się na nim jako “stary Paterfamilias”
John Herschel
Prezydent John Quincy Adams (1843)
Uważany przez historię za wizjonera, ale niedoceniany, prezydent John Quincy Adams (1767 – 1848) został pierwszym prezydentem, który nie był ojcem założycielem. Był nawet “pierwszym prezydentem, który nie był ojcem założycielem”, a także “synem prezydenta, który został wybrany” i “pierwszym, który poślubił kobietę urodzoną poza Stanami Zjednoczonymi” Pomimo tego, że nie był pierwszym aktywnym prezydentem, który został sfotografowany, był pierwszym, któremu zrobiono zdjęcie. Philip Haas odwiedził Adamsa w jego posiadłości w Massachusetts, aby zrobić to zdjęcie w 1843 roku. Niestety, niewiele wiemy o powstaniu tego zdjęcia, a jego autor niechętnie wypowiada się na jego temat.
Prezydent John Quincy Adams
Prezydent John Tyler (ok. 1845)
John Tyler (1790-1862) był wiceprezydentem Williama Henry’ego Harrisona i został wybrany na dziesiątego prezydenta Ameryki, gdy jego senior zmarł nagle zaledwie kilka dni przed wyborem. Znany jako “His Accidency” przez rywali, Tyler był pierwszym prezydentem, który wstąpił z powodu śmierci swojego przywódcy. Pomimo tego, że jego kadencja jest uważana przez historyków za stosunkowo przeciętną, pokochasz ten mały fakt. Harrison Ruffin Tyler jest obecnie jedynym potomkiem Johna Tylera.
Prezydent John Tyler
Mark Twain (1908)
Niewielu amerykańskich autorów kiedykolwiek dorówna statusem lub sukcesami Markowi Twainowi (1835 – 1910), znanemu wcześniej jako Samuel Clemens. Pomimo tego, że jest pamiętany głównie z takich klasyków młodości jak Przygody Huckleberry’ego Finna, Przygody Tomka Sawyera i Książę i Włóczęga, jego ostra parodia hipokryzji swojej epoki przewija się przez wszystkie jego dzieła.
Twain jest powszechnie uważany za “pierwszego celebrytę Ameryki” Rzadko widywany w czymkolwiek innym niż białe garnitury, uprzejmie zmienił swoją garderobę na potrzeby tego zdjęcia. Jak opisuje Los Angeles Times:
To zdjęcie zostało zrobione w 1908 roku i było jednym z pierwszych zdjęć w pełnym kolorze, znanym jako chromograf. Gdyby Twain pozostał w swoim kultowym białym garniturze, kolor nie byłby tak dobrze widoczny jak czerwona suknia. Alvin Langdon Coburn wykonał to niesamowite zdjęcie.
Mark Twain
Prezydent Martin Van Buren (ok. 1852)
Oto ósmy prezydent Stanów Zjednoczonych, Martin Van Buren (1782-1862), który był pierwszym prezydentem urodzonym i wychowanym w Ameryce, a nie w Anglii.
Van Buren był przywódcą o mieszanej opinii. Pomimo wzniesienia polityki Stanów Zjednoczonych na niespotykane wcześniej wyżyny, jego osąd był często uważany za kontrowersyjny. Pomimo lepszej jakości zdjęć tego człowieka, wybraliśmy to ze względu na jego fascynującą historię. Van Buren stawił czoła silnej burzy, aby dotrzeć na spotkanie z Bradym. Zapytany przez Brady’ego o jego zaangażowanie w ich spotkanie, Van Buren odpowiedział, że zawsze zrobi wszystko, co w jego mocy, aby dojść do porozumienia ze wszystkich sił.
Prezydent Martin Van Buren
Robert Cornelius, pierwsza osoba, która sfotografowała siebie (1839)
Robert Cornelius (1809 – 1893) z powodzeniem zaaranżował pierwsze “selfie” zgodnie z naszą obecną wiedzą w 1893 roku za pomocą tego mętnego dagerotypu. Jeśli chodzi o pierwsze zdjęcie, jakie kiedykolwiek wykonano, miało to miejsce w 1826 roku z View from the Window at Le Gras. Pierwsze zdjęcie z ludźmi zostało wykonane przez Louisa-Jacquesa Mande Daguerre’a i nosiło nazwę Paris Boulevard. Cornelius był czeladnikiem chemicznym, który uchwycił własną podobiznę w swoim sklepie w Filadelfii. Public Domain Review twierdzi, że ten pionierski wysiłek został osiągnięty poprzez zdjęcie osłony obiektywu z aparatu, a następnie wskoczenie w kadr, zatrzymanie się na 60 sekund, a następnie odskoczenie, aby ponownie zamknąć obiektyw. Cornelius nabazgrał “Pierwsze zdjęcie zrobione światłem. 1839” z tyłu kadru.
Robert Cornelius – pierwsza osoba, która sfotografowała samą siebie
Robert E. Lee z synem Williamem Henrym Fitzhugh Lee (ok. 1845 r.)
Choć znalazł się po oczernianej stronie Konfederacji jako jej głównodowodzący podczas wojny secesyjnej, Robert E. Lee (1807-1870) został zapamiętany przez historię jako człowiek cnót, cieszący się powszechnym szacunkiem przez całe życie. Nie przyłączając się do secesjonistów, Lee pozostał zaangażowany w ochronę Wirginii po jej wyjściu z Unii. Roy Blount Jr, biograf tego człowieka, potępia Lee jako zwolennika niewolnictwa. W 1845 roku Michael Miley wykonał dagerotyp Lee. Tutaj jest on przedstawiony obok Williama Henry’ego Fitzhugha “Rooneya” Lee, jego drugiego syna. Lee miał zostać generałem, gdy zapisał się do kawalerii Konfederacji.
Robert E. Lee ze swoim synem Williamem Henrym Fitzhugh Lee
Daimyo Shimazu Nariakira, temat najwcześniejszej zachowanej japońskiej fotografii (1857)
Holenderscy handlowcy sprowadzili fotografię do Japonii dzięki swoim interesom biznesowym w zatoce Nagasaki. Ensei-Kikijutsu zostało opublikowane w 1854 roku przez Kawamoto Komina, pierwszego japońskiego autora piszącego na temat fotografii. Dagerotyp Shimazu Nariakira (1809 – 1858) pojawił się trzy lata po tej publikacji, stając się rzekomo pierwszym ukończonym zdjęciem z Japonii. “Daimyo” Nariakira był członkiem lenna Satsuma jako pan feudalny. Britannica wspomina, jak jego “przyjęcie zachodnich technik wojskowych i uzbrojenia pomogło uczynić Satsumę najsilniejszym lennem w tym kraju i sprawiło, że han odegrał wiodącą rolę w obaleniu państwa Tokugawa i ustanowieniu nowego cesarskiego rządu centralnego w 1868 r.”
Daimyo Shimazu Nariakira tematem najwcześniejszej zachowanej japońskiej fotografii
Królowa Wiktoria (1857)
Królowa Wiktoria (1819 – 1901) doprowadziła Anglię do dominacji przemysłowej w Europie, pobudziła jej gospodarkę i znacznie rozszerzyła jej imperialny zasięg. Odchodząc, praktycznie podbiła znaczną część planety. To zdjęcie było kiedyś błędnie uważane za zrobione przez J. Mayalla, a naprawdę zostało zrobione przez Leonidę Caldesi w kwietniu 1857 roku. Caldesi uchwycił wiele królewskich podobizn.
Królowa Wiktoria
Vincent van Gogh (1873)
Mistrz postimpresjonizmu, Vincent van Gogh (1853 – 1890) prowadził niespokojną egzystencję. Miał poważną depresję i ostatecznie popełnił samobójstwo w wieku zaledwie 37 lat. Wizjoner, którego znamy dzisiaj, zawdzięcza swoje pośmiertne sukcesy Jo van Gogh-Bonger, swojej szwagierce, która weszła w posiadanie dzieł jego życia po śmierci brata Vincenta, zwanego Theo. Poświęciła swoje życie, aby zwrócić uwagę na jego obrazy. Wiele osób twierdzi, że jest w posiadaniu obrazów van Gogha, ale żaden z nich nie został w pełni potwierdzony. To, na co patrzymy, może być fotografią Theo.
Vincent Van Gogh
Dziki Bill Hickock (ok. 1860)
“Dziki Bill”, naprawdę nazywający się James Butler Hickock (1837-1876), to kolejna legendarna postać Dzikiego Zachodu, pracująca jako stróż prawa i pogranicznik. To zdjęcie mogło zostać zrobione w latach 60. XIX wieku, mimo że strona Heritage Auction nie jest w stanie znaleźć na to dowodów. Deadwood, SD, było miejscem, w którym upłynęło życie Dzikiego Billa w czasie, gdy pracował jako policjant. Jack McCall zaatakował Hickocka podczas gry w pokera po tym, jak rzekomo stracił brata na rzecz Hickocka w Abilene. Jack widział dwie sesje sądowe przed powieszeniem w marcu 1877 roku.
Dziki Bill Hickock
Wyatt Earp (ok. 1868)
Oto kolejny legendarny stróż prawa z Dzikiego Zachodu, Wyatt Earp (1848 – 1929), który został złapany w potyczce O.K. Corral. To zdjęcie zostało rzekomo zrobione w 1868 roku, kiedy Earp miał dwadzieścia kilka lat i mieszkał w Lamar, MO. Earp, podobnie jak wiele osób, które zyskały sławę w tym czasie i miejscu, uwielbiał wyolbrzymiać własne doświadczenia życiowe i zyskał sławę w Hollywood. Zgodnie z historią, jego późniejsze etapy życia obejmowały hollywoodzkie westerny, w których współpracował ze znanymi reżyserami i aktorami. Opłakiwało go wiele gwiazd zachodniego kina.
Wyatt Earp
Conrad Heyer, najwcześniej sfotografowany Amerykanin (1852)
George Washington miał zaszczyt służyć Conradowi Heyerowi (1749) podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Podobno Heyer dołączył do Ojca Założyciela podczas przeprawy przez Delaware, choć wielu krytyków odrzuca takie pomysły. Heyer mógł być pierwszą osobą, która stanęła przed obiektywem, a już na pewno pierwszym Amerykaninem. Miał 103 lata, gdy wykonano to zdjęcie za pomocą starożytnego dagerotypu z 1851 roku.
Conrad Heyer jako najwcześniej sfotografowany Amerykanin
Wilbur i Orville Wright (1909)
Bracia Wright składali się z Orville’a (1871 – 1948) i Wilbura (1867 – 1912), którzy z powodzeniem wystartowali i utrzymali lot pierwszego samolotu. W Kitty Hawk, NC, 17 grudnia 1903 roku, bracia dokonali tego, o co wielu walczyło przez lata, z powodzeniem lądując samolotem z paliwem. Podczas szczytu II wojny światowej Orville został zapytany o swoją opinię na temat obecnego rozwoju technologii lotniczej w 1943 roku przez St. Louis Post Dispatch: “Wynaleźliśmy coś, co przyniesie światu pokój. Ale myliliśmy się co do tego. Nie doceniliśmy zdolności człowieka do korupcji i znienawidzenia dobra, które zawsze jest środkiem do osiągnięcia złego celu… Nie żałuję, że miałem swój udział w wynalezieniu samolotu, chociaż nikt na tej ziemi nie może ubolewać bardziej niż ja nad zniszczeniami, jakie spowodował”
Wilbur i Orville Wright
M. Lefebre, ostatni żyjący weteran armii Napoleona (1858)
Niewiele wiemy o Monsieur Lefebre (1858) poza tym, że służył w 2 Pułku Inżynierów Napoleona, gdzie był sierżantem w 1815 roku. Jego wizerunek i historia dostarczają tego, co o nim wiemy. Większość weteranów napoleońskich w podeszłym wieku stała się jednymi z pierwszych byłych żołnierzy, którym zrobiono zdjęcia. Takie niesamowite zdjęcia składają się z 15 sepiowych migawek, które są jedynymi źródłami fotograficznymi z pierwszej ręki, jakie posiadamy o Gwardii Grande Armée. Mają tutaj swoją początkową garderobę wojskową, mimo że doznali kilku edycji od krawców z 1850 roku. Takie zdjęcia zostały rzekomo zrobione 5 maja 1858 roku, w dniu śmierci Napoleona.
M Lefebre Ostatni żyjący weterani armii napoleońskiej